Column | Structuur geeft vrijheid

Error retrieving image

 

Structuur geeft vrijheid
 
Vorige week had ik een online onboardinggesprek met RKVV Maliskamp. Zo’n gesprek voeren we altijd voordat een vereniging met de methodiek van feeton aan de slag gaat. We bespreken verwachtingen, ambities en vooral één vraag:
 
Wanneer zijn jullie straks tevreden over het gebruik van feeton?
 
Het was even stil en toen zei men:
 
“Als onze trainers meer tijd hebben om het kind te coachen.”
 
Dat antwoord bleef nog lang door mijn hoofd gaan. Misschien wel omdat het precies raakt waar het in het jeugdvoetbal om zou moeten draaien.
 
De onmisbare rol van trainers
 
Iedere week zijn duizenden trainers actief op de voetbalvelden. Ouders, oud-spelers, studenten en jeugdspelers die hun vrije avonden investeren in de ontwikkeling van kinderen. Ze zetten trainingen uit, begeleiden een team, geven aanwijzingen, moedigen aan en vieren de kleine stappen die jonge voetballers maken. Hun inzet vormt het fundament van het Nederlandse jeugdvoetbal.
 
Laten we eerlijk zijn: zonder deze vrijwilligers wordt er op zaterdag niet gevoetbald. Zonder hen zijn er geen jeugdteams, geen opleiding en geen talentontwikkeling. Zij zorgen ervoor dat honderdduizenden kinderen iedere week met plezier kunnen voetballen.
 
Tegelijkertijd vragen we ontzettend veel van hen.
 
We verwachten dat trainers kinderen beter leren voetballen, plezier laten beleven, een veilige omgeving creëren, oog hebben voor ieder individu en bijdragen aan de ontwikkeling van jonge voetballers. Dat is nogal wat voor mensen die dit doen naast hun werk, studie of gezin.
 
En vaak komt daar nog iets bij.
 
We verwachten dat zij zelf bedenken hoe een complete voetbalopleiding eruit moet zien.
 
Welke vaardigheden leren kinderen op welke leeftijd? Hoe bouw je een seizoen logisch op? Welke oefenvormen passen daarbij? Hoe zorg je ervoor dat iedere speler zich stap voor stap ontwikkelt?
 
Dat vraagt kennis, ervaring en vooral veel tijd.
 
Juist die tijd is schaars.
 
Waar ligt de echte kracht van een trainer?
 
Een trainer maakt het verschil niet met een trainingsschema, maar met persoonlijke aandacht.
 
Die kracht zie je op het veld. In het contact met kinderen. In het geven van vertrouwen. In het herkennen wanneer een jonge voetballer een compliment nodig heeft of juist een nieuwe uitdaging. In het creëren van een omgeving waarin kinderen zich veilig voelen om te leren en fouten te maken.
 
Maar zonder een duidelijke structuur wordt het lastig om ieder kind de begeleiding te geven die het verdient. Niet door een gebrek aan betrokkenheid, maar omdat het ontwikkelen en bewaken van een opleidingslijn veel kennis, ervaring en tijd vraagt. Dat kun je niet van iedere vrijwilliger verwachten.
 
Een goede trainer maakt het verschil.
 
Een goede opleidingsstructuur ook.
 
Juist de combinatie maakt het sterk.
 
Wanneer een trainer vooraf weet wat het doel van een training is, welke ontwikkeling centraal staat en hoe een seizoen logisch is opgebouwd, hoeft hij of zij niet iedere week opnieuw het wiel uit te vinden.
 
Dan ontstaat er ruimte.
 
Ruimte om te observeren.
 
Ruimte om vragen te stellen.
 
Ruimte om te coachen.
 
Ruimte om ieder kind echt te zien. Om te ontdekken waar een jonge voetballer staat, wat hij of zij nodig heeft en welke volgende stap past in zijn of haar ontwikkeling.
 
Volgens mij ontstaat de grootste impact wanneer drie dingen samenkomen.
 
Een duidelijke structuur.
 
Goede ondersteuning.
 
En een betrokken trainer.
 
De structuur zorgt voor een helder fundament. Ze geeft richting aan de ontwikkeling van kinderen en biedt trainers houvast in de keuzes die ze iedere week maken.
 
Ondersteuning helpt trainers om met vertrouwen voor een groep te staan, zichzelf te blijven ontwikkelen en ervaringen met elkaar te delen.
 
En de trainer doet uiteindelijk wat geen enkele methodiek, app of technologie ooit kan overnemen: een relatie opbouwen met een kind. Inspireren. Motiveren. Vertrouwen geven. Het verschil maken op het moment dat het ertoe doet.
 
De visie van feeton
 
Vanuit die overtuiging is feeton ontstaan.
 
Niet om trainers te vervangen of voor te schrijven hoe zij moeten werken.
 
Juist het tegenovergestelde.
 
We geloven dat een goede structuur trainers meer vrijheid geeft. Vrijheid om minder bezig te zijn met organiseren en meer met begeleiden. Minder tijd kwijt te zijn aan het bedenken van de volgende oefening en meer aandacht te hebben voor de ontwikkeling van het kind.
 
Want de ontwikkeling van een kind mag nooit afhankelijk zijn van toeval.
 
Niet van de trainer die toevallig voor de groep staat.
 
Niet van de vereniging waar een kind voetbalt.
 
Ieder kind verdient dezelfde kans om zich als voetballer én als mens te ontwikkelen.
 
En iedere trainer verdient de ondersteuning om dat mogelijk te maken.
 
Terug naar de essentie
 
Aan het begin van het onboardinggesprek stelde ik de vraag wanneer RKVV Maliskamp tevreden zou zijn over feeton.
 
Het antwoord was eenvoudig.
 
“Als onze trainers meer tijd hebben om het kind te coachen.”
 
Misschien is dat wel de mooiste omschrijving van wat een goede opleidingsstructuur uiteindelijk moet opleveren.
 
Niet meer regels.
 
Niet meer administratie.
 
Maar meer tijd voor datgene waar het jeugdvoetbal werkelijk om draait.
 
Het kind.